Kerbela

Ezan okunurken sabaha karşı

Bir gariplik vardı tan ağlıyordu

Davudi bir sesle gam tuttu arşı

Alçaklıga şeref şan ağlıyordu

Maviyeden gelen olur mu asil

Evladı resüle kin kusan nesil

Böyle bir nesilden şer oldu hâsıl

Muharrem onuncu gün ağlıyordu

Kerbelada mahşer yeri kurulmuş

Kundağa sarılı okla vurulmuş

Gözyaşıyla al asgara sarılmış

Kucakta can veren can ağlıyordu

Yezit denen lanet nasıl bir insan

Bu vahşeti nasıl anlatır lisan

Cennette Muhammed, Ali ve Hasan

Çaresiz Fatıma kan ağlıyordu

Zeynelin başında Zeynep beklerken

Kardeşini öpüp sevip koklarken

Cennet kapıları açmış beklerden

Melekler de an be an ağlıyordu

Hazanım Allahtan denildi yazı

Hangi can dayanır bu nasıl sızı

Bağlanmış giderken oğlu ve kızı

Ardına baktıkça yan ağlıyordu