Edebiyat ve Kültür Platformu
İşte Eserin Ben
ellerimi açtım bak semaya
ben mutlu olmadım sen olasın diye
mutluluk uzak değil bir adım ötede
bunu anlasan sende şu sessiz gecede
hiç beklemediğim anda telofon çaldı
kurduğum hayaller yarıda kaldı
bitti demek o kadar kolay mı
işte o an ciğerlerim yandı
tüm yaşanmışlıkları bir kalemde attın
bunu söylerken ne kadarda rahattın
damarlarımdaki kan çekildi sanki
kalp atışlarım yavaşladı
yaşayan ölüden ne farkım kaldı
artık eserinle öğün be gülüm
kara bulutlar sardı her yanımı
azrail bekliyor almak için canımı
bir daha anmak mı adını
nereden düştüm böyle bir aşka
yürek yaralı olunca
gözler gerçekleri görmezmiş
dil inzivaya çekilmiş
acı bir söz dahi söylemezmiş
insan sevmediğini hiç özlemezmiş
unuttum demek o kadar kolay mı
abı hayat çeşmesinden bir yudum su içsem
sana olan susuzluğum geçer mi sanırsın
tüm bedenim alev gibi yanıyor
ilk kıvılcımı yakan inan ki sensin..
REFİK
İST 27 10 2012.
İşte Eserin Ben başlıklı yazı keskin2011 tarafından
27.10.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.