Efendi Çift Ayak

Uyanıkken demi devran sürülmez

Gözlerini yum da İç bir efendi

Her bahçeye dalıp her gül derilmez

Gülü gülistandan seç ver efendi

Gafil olan her ne yapsa övünür

Zekâtını hayır sanar sevinir

Cennet huri diye diye avunur

Kâmilse ederim Kaç der efendi

Bir sebebe bağlı sevinç çilemde

Beni bağlar hayır sevap hilemde

Nefis varsa şayet seyri âlemde

Her beni Âdem de suç var efendi

Zerreden nutfeysek nutfeden âdem

Rabbim kulum deyip saymışsa adam

Seferinde ehil degilsen madem

Yol tarif eder mi hiç kör efendi

Yanmadan alınmaz aşkın tapusu

Gönül imiş gerçek Kâbe kapısı

Bir nefeslik can değil mi hepisi

Dahi tuzak olsa aç gir efendi

Hazan, insan imiş en büyük ayet

Sevdanın sırrına erdik nihayet

Aşıkın halini sorarsan şayet

Mayın tarlasına geç gör efendi