619- Gecelerimde Bir Tuhaflık Var

GECELERİMDE BİR TUHAFLIK VAR

Gecelerimde bir tuhaflık var
İstemiyorum sabahın olmasını
Hayatın renkleri karışmış
Usanmadan karaladığım
Satırlar bana yabancı
İsyan ediyorum harflere
Bir tanesi bile bana uğramıyor
Yoksa sırf benim yüzümden mi mahkum

Bana ait bir cümle bulsam
Ya da yaşanmış güzel anı
Çocuklar gibi sevineceğim
Çıkıp balkona deliler gibi
Karanlığa haykıracağım
Deli gömleği giydirip
Atsınlar dört duvar arasına
Vallahi dünden razıyım
En azından güneşi görmem

Sokağa çıkmaya utanıyorum
Çıkıp birisi göstersin yolumu
Gururla adımladığım sokaklar
Fingirdeşir peşim sıra
Ne zaman başım dik olacak
Başımı kaldırsam üstüme yıkılacak
Üçkağıtçı çarpık bacaklı binalar
İkiyüzlülük almış başını gidiyor
Kimin suratına baksam
Dalga geçer gibi kıs kıs gülüyor
İçi boş lafların göbeği çatlayacak
Dünyanın diline düşmüş adım
Hey neredesin Osmanlı
Ülken yangın yerine dönmüş
Ortak olmuş muhalefeti, iktidarı
Danışık kavga ederek
Milleti birbirine kırdırıyor
Devletin tarifini unuttuk
Nereden buluyorlar
Her gün başka bir bahane

Çözün artık elimi ayağımı
Kalmadı mı kıyıda köşede
Bir banımlık mürekkep
Verin elime kalemi
Yazayım olup biteni

Kardeşim dünyan batacak
Ne güne duruyorsun
Karşında düşman açıkca belli
Şöyle oturaklı bir kafa atacak
Kime sattın cesareti
Ne diyeyim
Yazıklar olsun gecelerime
İstemiyorum güneşin doğmasını
Vurmasın aydınlığı
Lanet olası yüzüme
Ortalığa çıkmasın kirli beyinler
Karanlıkta kalsın
Bir daha dünyayı göreceğime
Yaradan canımı alsın

02.11.2012