Edebiyat ve Kültür Platformu
Araftayım
Araf’tayım,
Ne aşk diye sarılabiliyorum sana nede gidebiliyorum senden
Ne sen gidiyorsun benden nede geliyorsun şehrime
Kopkoyu yalnızlığımın tek şahidiydi düş’lerim
Sen düş’ümde ben düşüş’lerdeyim
Soldu güller sustu bülbüller deşildi yine yürek yanım
Bilinmeyen bir zamanda aldı götürdü gurbete
Dumanı tütmeyen bir tren
Karanlık bir zamanda limanımdan götürdü seni
Rotası meçhule vurmuş bir gemi
Yabancı şehirlerde yaşıyor artık yüreğim
Yalnız beni ıslatıyor yağan yağmurlar
Yalnız bana vuruyor şehrin tüm soğukları
Sensiz düşüyor takvim yaprakları
Sessiz geçiyor günlerim
Kaç bahar geldi kaç kış geçti
Benim mevsimim hep yokluktu
Yokluğum sana
Şehrin soğuk kaldırımlarında kaldı sessizliğin
D’üşüyorum
Üşüyorum
İçi kalabalık susmalara sığınıyor mevcudiyetim
Bir yanım kara sevda bir yanım veda
Sokak lambası altında oynarken kimsesizliği
Başkasına ışık tutuyor esmer karası gözlerin
Hep aynı yerden kanıyorum
Yitirmişliğim senin eserin biçareyim
Üryan bir gecenin kör vaktindeyim
Yedi verenlerin hüznü vuruyor pencereme
Soğuk odam soğuk yalnızlığım
Boğazıma acı bir nefes sıkışmış
Elimde yanıyor sigaram içimle beraber,
Ya git bitti diyeyim ya da kal yanımda bileyim kadın,
Ya git gururun aşkına
Ya da kal Allah aşkına.
Erkan İpek
Ne aşk diye sarılabiliyorum sana nede gidebiliyorum senden
Ne sen gidiyorsun benden nede geliyorsun şehrime
Kopkoyu yalnızlığımın tek şahidiydi düş’lerim
Sen düş’ümde ben düşüş’lerdeyim
Soldu güller sustu bülbüller deşildi yine yürek yanım
Bilinmeyen bir zamanda aldı götürdü gurbete
Dumanı tütmeyen bir tren
Karanlık bir zamanda limanımdan götürdü seni
Rotası meçhule vurmuş bir gemi
Yabancı şehirlerde yaşıyor artık yüreğim
Yalnız beni ıslatıyor yağan yağmurlar
Yalnız bana vuruyor şehrin tüm soğukları
Sensiz düşüyor takvim yaprakları
Sessiz geçiyor günlerim
Kaç bahar geldi kaç kış geçti
Benim mevsimim hep yokluktu
Yokluğum sana
Şehrin soğuk kaldırımlarında kaldı sessizliğin
D’üşüyorum
Üşüyorum
İçi kalabalık susmalara sığınıyor mevcudiyetim
Bir yanım kara sevda bir yanım veda
Sokak lambası altında oynarken kimsesizliği
Başkasına ışık tutuyor esmer karası gözlerin
Hep aynı yerden kanıyorum
Yitirmişliğim senin eserin biçareyim
Üryan bir gecenin kör vaktindeyim
Yedi verenlerin hüznü vuruyor pencereme
Soğuk odam soğuk yalnızlığım
Boğazıma acı bir nefes sıkışmış
Elimde yanıyor sigaram içimle beraber,
Ya git bitti diyeyim ya da kal yanımda bileyim kadın,
Ya git gururun aşkına
Ya da kal Allah aşkına.
Erkan İpek
Araftayım başlıklı yazı erkanipek tarafından
05.11.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.