Üç Cemre Düştüyüreğime

Yeşildi...Yemyeşildi, gönlümün ormanları
Buram buram mis kokardı yüreğimin dağları
Kırık da değildi önceden, ağaçlarımın dalları.
Güneş gökyüzünde gülümserken ilk cemre düştü yüreğime erken
Sıcaklığı dağlarımın eteğini sarmışken
Önce baktı, sonra yaktı giderken
Apansız olmuştu gidişi, daha vakit varken...
Damlalar birkirken gözümde
Sustu kelimeler anlamsız kaldı sözümde...
İkinci cemrede yüreğim dondu
Kırlangıçlarım kanatlarını yoldu
Vuslatım umutsuzluğa sondu.
Son cemre düştü ki günbatımı
Yıktı gönül köşkümdeki yıkılmaz denen çatımı
Yıktı gönül köşkümdeki yıkılmaz denen çatımı

Halit ŞANLI/SAMSUN