Kader değildi yaşadıklarımız
bence Kendi kaderimizi kendimiz çizdik ellerimizle
Sonu hüsran değildi
kurduğumuz hayallerin Çiçek açıyordu baktığımız her yerde Güneş bir başka
doğuyordu gözlerimizde Aşka uzanmıştı ellerimiz hüzne değildi Bir sen
vardın sevgili birde sen Koşuşuyorduk sevda bahçelerinde
Artık ne sen
varsın nede ben Nede leyla mecnun misali aşkımız Seni düşünmek var şimdi
hüzünlü gecelerde Dudağımda ikimizin dediğimiz şarkımız Oysa hayatımın
vazgeçilmeziydin sen Sen vardın el açıpta yalvardığım dualarımda Acılaramı
hazin bitişleremi avuç açmış ellerim Yazık dünde mi kaldı şimdi senli
düşlerim
Ne zamanki sonbahar yağmurları yağsa aklıma hep sen
gelirsin Ne çok severdin el ele yağmurda yürümeyi Ve birde eminönünde
ekmek arası balık yemeği Gözlerin marmaraya eş değerdi o deniz
gözlerin Kıskandırırdı sanki tabiatı buğday sarısı saçların Ve o pamauksu
ellerin
Ahh ahh bu sensizliğin iç çekişleri sen duymuyorsun Boşa giden
bu ömür benim benimdir bu yitik yaşam Kar yağdı saçlarıma çığ düştü düşlerime
gelipte bir görsen Artık sobamda geçti üşüyorum Isıtmıyor üstüme örttüğüm
battaniyem Titrek bir mum ışığı eşliğinde yazıyorum bu şiiri
sana Işıklarım sönmüş zifiri karanlık şimdi heryer Ve paketimde kalmış son
birdal sigaram
Kanar gecelerim sabahlar olmaz çok uzak Cellat
kırmızısı gözlerim yaş değil hep kan damlar Gönülde mevsim hazan açmazmı
çiçeklerim Açmazmı papatyalar açmazmı laleler yada güller Bir bozkır
ayazında üşüyor hayallerim Sessiz bir vedayamı avuç açmış
ellerim
Kanatıyor yokluğun paramparça olmuş kalbim bir görsen Bir
çocuk misaliyim daha büyümemişti hayallerim Doymamıştım sevmelere seni
ben Görüyorum ki gökyüzüm karanlık sel sağnak yağmurlarım Eser deli
rüzgarlar kasırgalar kopar yüreğimde Sonu gelmezmi hiç kederin dinmezmi
yağışlarım
Artık titriyor sana yazan ellerim kalemim yaazmaz Dilimde
söz kalmadı gönül artık sevmelere kanmaz Vuslata erecekmi hayallerim benimde
sabahlarım olacak mı Yada ötüşecekmi gönül bahçemde kuşlarım çiçeklerim
açacakmı Bakıyorum gökkubbem mavi değilmi mavi değilmi denizlerim Yoksa
yoksa yönünü kaybetmiş meçhule giden bu yol benim mi Yoksa son
nefesimdemiyim
Ne varsa seninle gitti herşey kurduğum hayaller ve
düşler Sana aitti sevmelerim sana aitti gülüşler Yerimde yeller esiyor
artık o eski ben değilim Ben değilim bu resimdeki gördüğün hep hazinmi
gidişler
Demek ki bitti herşey herşey buraya kadarmış meğer Bir uzun
yolculuk görüyorum gözlerimde Gidiyorum şimdi senden çok uzaklara Yatağım
boş şimdi sen yoksunya Değmedi bir başka tene ellerim Bedende değil odamda
sensizliğin kokusu Ateşi sönmüş bak ocağımın Duvardaki resmindir şimdi
bana senden kalanın
Şimdi tarifin zor bende kelimeler
kifayetsiz Söndümü yıldızlarım güneşim doğmazmı Kaldım mı şimdi bir başıma
sensiz Ne ümidim kaldı aşktan artık herşey yalan Bana bakarken o
gözlerin Seviyorum deme bana ne yazık ki Sende kaldı
gülüşlerim...
Sedat Kesim
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Bir Yitik Yaşam başlıklı yazı MDK60 tarafından
09.11.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Edebiyat ve Kültür Platformu
