Bir Hüznün Hikayesi

Yağmurlu bir pazar akşamıydı;
Sensizliği bırakıpta gittiğinde koynuma
Mevsimlerden ilkbahar aylardan nisan
O günden sonra karıştı mevsimler
Yönümü bulamam şaşırdı pusulam

Böylede bırakıp gidilmez ki habersizce ansızın
Gitmelerinde bir adabı var kahretsin yine çok yalnızım
Hep bana mı bu hüzünlü terkedilişler
Hasret bıraktın bir tebessüme
Ne yazık ki sende kaldı tüm gülüşler

Ağarmış mı saçlarım karmı yağmış düşlerime
Oysa ki hep baharı hayal ederdim senli gelişlerimde
Hep sen vardın hani sen olacaktın bütün sevişlerimde
Yine mi yalnızlığı almışım yanıma
Sen yoksun bak dönüşlerimde

Git gelle mi geçmiş ömrüm
Beyhude seneler beyhude hergünüm
Acaba bende aşkta baharı görürmüyüm
Güneş doğarmı sabahlarıma yıldızlarım parlarmı gecelerimde
Beklenen o gün gelir mi severmiyim sevilirmiyim kalan ömrümde

Yine bir pazar akşamı bak vefasız
Gökyüzü kederli sicim gibi yağıyor yağmur
Mevsimlerden yalnızlık aylardan hüzün gittiğinden beri
Gel de gör senden kalan bu unutulmuş eseri
Terkedilmiş virane ve yıkık döküktür
Sayende yok olup giden sadece ne gurur ne de onur
Sana adanmıştı tüm hayatım
Anladım ki bir hiç gibi geçmiş koca bir ömür...

Sedat Kesim