Ki Sevdam Bir Ölü Yokluğunda

ki asi yanımdan  çekildi  bütün nefesim
kavgam tutuklu kaldı sende öfkem  sınırında

nefesinin tenimi ısıttığı andı  zaman o zaman
kelimeler sahipsiz uçuşurken dilimin ucunda
ki.. dar sokakların arnavut kaldırımlarında
düştüm yine  yar  yılgın yorgun yokuşlarına

karanlığın koltuğunun altına saklanmış  şehrimiz
yavru kuşları vurmuşlar daha kanatlanmadan
kırgın yüreğimde senli ne varsa  hepsi yaralı
ölüyor umutlarım yavru kuşların  ağıtlarında

şimdi küflü sabahlara umut eksem ne fayda
bütün sevinçler asılırken dar ağacına  usulca
ki sol yanımı gamzeli bir gül yaralar benim
sevdamı asacaklar  ilmeğin o soğuk  ucuna

yinede hüzünlerimden kaçar gelir sana sığınırım
faydasız sesim mıhlanmış duvarlarda ki yankılara
ki arsız bir hazan  hırpalar durur sensiz  yüreğimi
asılırken  umutlarım usulca yanılgıların boynuna

ki hep senli yanımdan vurur beni kederlerin
ve sevdam bir ölü ve  ben  bir ölü yokluğunla

aysu..