Çek Git Sessizce

son hasret gecesi olsun bu gece gözlerimde

çıplak ayaklı aşkları  giydirsem düşlerimde

yıkılsın hasretle kurulmuş bütün köprüler

uçurumların kıyısında ruhum dinlenirken

zaman o zamandı

sözün dilden düştüğü  günlerde

suyla yanarken anılar sesizce

su da  yanardı anılarla birlikte

 
günüme doğan ılıman bir güneşti gözlerin

senden kalan izler ayrılıklara gebeyken

ve parmak uçlarınla dokunurken aynalara

trenlerin buz kesen yalnızlığında  üşürdü kederler

ve dudaklarıma

taş plaklardan kalma eski bir şarkı dolanırdı

''dönülmez akşamın ufkuna" esirken sevgiler

tılsımını yitirdi gizli sevişmelerimiz

anadan üryan düşerken gecenin tan vaktine

oysa ki zaman o zaman 

saklayacaktın günahlarını

bir fahişenin tenine dokunurken sinsice

olmadı değil mi

ihanet rüzgarı savurdu seni bilinmez iklime

belki de bir düş yanılmasıydı hayatın

kim bilir sahte bir yüzde zoraki bir gülüştü

yalancı aynalarından gözlerine akseden

oysa ki şimdi

bütün soytarılar kostümlerini yıkasa ne fayda

bir yosmanın kokusunda iz sürerken sevgililer

bil ki bu son dramandır

ve bu son perden

onurluca çek git

hoşcakal dememi beklemeden

aysu...