Demirden Leblebiler Yuttum

Anayı babayı hasrete savurdum
Kardeşlerimin özlemiyle kavruldum
Baba ocağına aileme yasaklandım
Doğduğum yeri rüyalarımda gördüm

Eş değil,sevgili değil yar değil
Sanki canımı alacak azrail
Dem be dem sözü kanun
Eli sopalı iyice alır hıncını

Sana sığındım anayı babayı unuttum
Yastığım göz yaşlarımla ıslandıkça
Ters yüz ettim akıtmaya devam ettim
Ne gün gördümkü ben yandım

Demirden leblebiler yuttum
Derdimi kimselere demedim
Yaşım küçüktü evlilik bu sandım
Çok cefalara katlandım

Üşüdüm dondum kaldım
Karanlıklarda dışarılarda
Zalimin huyu suyu türlü türlü
İnsanlıkla bağdaşmaz yüreği

Kurtulamadım dertlerimden
Allahıma çok yalvardım öleyim diye
Kefen bile benden hoşlanmadı
Bedenime giydiremedim bir türlü

Tülay der sevgiler saçtım
Karşılığında dert satın aldım
Hamdım pişdim yandım
Hayat okulundan geçtim



TÜLAY& POLAT