Muhammes ( İhya Etsin Her Yeri )

Aşka gelsin şevkle sık sık sümbülün nur micmeri;

Yakmayın hiç hüsranla şehrimde vurgun zergeri;

Kor döşetsin gönle candan, bozmayın siz dülgeri;

Çözmeyin hiç, serde olsun rintlerin can miğferi;

Arzular yığsın sevinçler, çağlatın hep Kanber'i.

Gül çiçekler bağda açsın, rengi olsun lâleden;

Leyle bühtan düşmesin hiç, ihya olsun şûleden;

Gündüzüm hicrânı yıksın, yanmasın hiç nâleden;

Muştu sersin handeler hep, solmasın göz jâleden;

Bağda sazlar şevkle olsun şimdi aşkın yâveri.

Kalbe güller nakşedip derman verin siz dizlere;

Fikri isyân ettirip sokturmayın dehlizlere;

Derdi kırpın, kahrı sarsın, bakmayın kem gözlere;

Can verin, canlar verin hep şimdi öksüz sözlere;

Gönle vuslat zerk edip deryâ edin nur minberi.

Muhteşemler nûru sersin titreyen Hürremlere;

Sâkiler hicranlı meyler koymasın hiç Cemlere;

Doğmasın âftâb hevessiz, yön verin meltemlere;

Ey gönüller meclisim hiç dönmesin mâtemlere;

Beklenen vuslatla dolsun şimdi kalbin cevheri.

Titresin Pervâne'nin gönlünde aşk sermâyesi;

Kalbe girsin durmadan hep göklerin nur sâyesi;

Süzmesin şehrinde hüsran, lebde olsun gâyesi;

Kaygılar bağrında dinsin, yanmasın mersiyyesi;

Nûru tüttürsün hüzünsüz, ihya etsin her yeri.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )