Karartma Geceleri

Tuzaklarla dopdolu yolların başındasın,

Nefsini heder edip karartma geceleri.

Mevsimlerin tarumar, ne yaz ne kışındasın,

Nefsini heder edip karartma geceleri.

Gözlerine bakamam, gözlerim sele döner,

Endamına baktıkça yüreğime dert iner,

Adım adım eririm, neşveler bir bir söner,

Nefsini heder edip karartma geceleri.

Koşuyorsun hoyratça ziyasız sabahlara,

Durmadan hüsranları dokursun tezgâhlara,

Meyledersin mecliste yanmayan segâhlara,

Nefsini heder edip karartma geceleri.

Matemle örüyorsun şehrinin fistanını,

Almıyorsun kaleme gönlünün destanını,

Zerk edersin bağlara dilinin şeytanını,

Nefsini heder edip karartma geceleri.

Mehtabına dökersin dinmeyen kâbusları,

Baykuşlarla çoğalır gönlünün fanusları,

Getirmezsin şehrime nur yüklü Yunusları,

Nefsini heder edip karartma geceleri.

Pervane'yi çaresiz bırakma ey dildarım,

Sürekli elemlerle yanmasın sonbaharım,

Bekleyen alevini şahlandır gülizarım,

Nefsini heder edip karartma geceleri.