Gazel ( Ol Gönül )

Dökme kasvet dilde her gün, şehre derman ol gönül;

Susma artık yak zikirler, lebde umman ol gönül.

Çağlasın kasrında güller, bülbülün yığsın fikir,

Kalbe candan mâhı çek dur, korla harman ol gönül.

Ellerinden tövbeler aksın, hüzün yaktırmasın,

Nefse zincir vur zamansız, dehre nur can ol gönül.

Aşka tâlip ol, kederler gelmesin hiç bendine,

Canların sevgiyle baksın, kasra hûban ol gönül.

Yazma sen Pervâne kasvetler, kalem yazsın neşe,

Dönme artık dertle sık sık, kahra düşman ol gönül.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )