Zehrâ

Burası
Şimşeksi cânânlar ülkesi
Caddelerde dolaşıyor zehirlerin gölgesi
Nutfeler düşüyor çöpün bağrına
Dünyalar yıkılıyor ömür öğütme istasyonlarında
Gözler görmüyor
Yürekler yanmıyor artık
Vurdumduymazlığın şânı (!) atıyor nabızlarda…

Tüm umutlarımızı asacakken darağacına
Sen geliverdin aynalara küsmeyen pınarlarınla
Rezzân nazarınla doğdu güneş
Kalyonlar demir attı limanlara
Bir kardelen açıverdi
Dünyanın kırkıncı odasında

Ağıtlar küçüldü türküler büyüdü sayende
Sevgi gölleri oluştu çevremizde
Zehrâ…
Nehirlerimiz sana aktı sessizce

Sekînet ,selâmdır müberrâ mücâhitlere
Mübeccel zaferlere gebeyse nevruz
Nezâket yağar nilüferlere
Hayatî bir haşmet düşer sînelere

Zehrâ, şâhika oldun selâmetlere

Dursun Tiftik