Elifsiz Kalan Hikâye

*********Yüreğim için diktiğin elbiseyi kendi elinle söktün

*********Söğüşlük duruma getirdin duygularımı

*********Sövgülere sığınma yalandan

*********Kendin acıttın aynadaki cânını

*********Şimdi akıntıya emânet ediyorsun kanını

Şaha kalkmış savaş atı barış yolcusu yaya

Doğu hüznün yüzüyle bakıyor robotlaşan batıya

Mâvi evrenin tüm cisimlerini yaktı zâlimler

Hüzzam ezgiler çınlıyor gökkubbede

Siyah bir ağıt dolaşıyor caddelerde

Karanlığın da atmosferi olmasaydı

Nefes alamayacaktı kardeş kaldırımlar

Vuslata giden yolda sıklaşamayacaktı adımlar

Kalemdânda sakladığım kimliğimin kalemi

Ne olur elifsiz bırakma hikâyemizi

Hâin kalemşorlara karşı koru bizi

Damar damar nâz aksın sevgilinin nazarından

Gül kokusu yayılsın vuslatın pazarından

"Bir bomba sesi duyuluverdi çok yakından "

Dursun Tiftik