Yeterim Kendi Kendime

Dizelerim uğradı yalnızlığa
Gerçekler hayaller birbirine karıştı
Geçmez sanırdım,
Unuturum,unutursun
Sanıyordum
Seni de alıp gitmiş zaman
Hicran yaran kapanmış,
Unutulmuş yalanların…
Riyaların,zem saçan dilin…
Dertler hüzün sarmış
Naçiz bedenimi
Haberin yok!
Senden sonrası yasak
Kollarımda dudaklarımda
Senden sonra çok acılar!
Zorluklar çektim.
Ayrılığı içime sindiremedim.
Ruhunun çirkinliğini kabullenmek,
Mantığımın yüreğine,
Seni terk edişi,çok zaman aldı
Tüm cesaretimle sana artık
Dur!Demeyi öğrendim.
Senin zavallı yüreğin sınıfta kaldı.
Benim emelim değildi,
Seni terk etmek
Yalnızlığa seni mahkum
Eden yalanlarındı
İnsan nasılda yalnızlığa
Alışıyormuş işte
Beni merak etme
Yeterim kendi kendime
Yine yazarım seni
Mısralarıma dökülürsün
İçimden geldiği gibi!
Sana ne kinim
Nede kırgınlığım kaldı
Bıraktığın çirkin sözleri
Benliğimden sildi gitti zaman
TÜLAY&POLAT