Ateş Altı Hayalleri

Ateş yağardı geceleri,

Çekerdik simsiyah perdeleri.

Kapatırdık acıtana kadar,

Sımsıkı gözlerimizi.

 

Şakaklarımıza yürürdü kan.!

Kalp atışlarımızda, 

Binbir gece masallarından,

Yüzü maskeli cesur bir adam.

 

Küçülürdü avuçlarımızda ölüm.

Gözümüzün önünde rengarek ışıklar,

Tırnaklarımız kanattıkça, kanatırdı tenimizi.

Oysa ne çok yakışırdı,

Küçücük ellerimize

Kocaman kırmızı bir elma şekeri.

 

Hiç tren geçmezdi evlerimizin yakınından.

Duvarlar titremeye başlayınca,

Beklerdik kapkara duman altında

Kayıp suretlerimizle, aynı treni.

Burnumuzun uçlarında kara  birer is lekesi,

Sıyırıp atardık üstümüzden gri elbiseleri.

 

Camları yarı açık kompartmanlardan,

El sallardık yüreğimizle monarşiye inat.

Boyunlarımızda morluklar,

Ellerimizde dar ağacının ipi,

Oysa ne çok severdik ! 

Dut ağacına kurulmuş salıncakta,

Türkü söylemeyi.

 

Bir ses beklerdik "elma deyince açın gözlerinizi",

Seyretmek isterdik büyük bir iştahla,

Kirli camlardan  hızlıca, ayrıntısız akan,

Renkleri birbirine bulaşmış,sıradan,

Girişi on kuruşa,

Yoksul dram hikayelerimizi.

Oysa farklıydı,

Alnımızda yazılı, kara kalem aşklara, 

Beyaz bayrak açış hikayesi.

 

 

Anason kokan hiç bir dudak öpmezdi bizi.

 Bafranın birincinin kokusu 

Güven verir ölümüne sarardı içimizi,

Herkes küçük,hatta küçücük sanırdı yüreğimizi.

Oysa öğrenmiştik biz çoktan,

Parmakları acıtsada,okşarken  saçlarımızı

Bir nasırdan sevgiyi.

 

Aynı kapıdan seğirterek girer ,dağılırdık.

Gün ışığıncaya dek.

Sen, babamın yüzünde.

Tırmanırdım,

Gövdesi üç çatal bir elma ağacının ,

En uç tepesinde.

Üç damla gözyaşı,

Gözlerimden  düşerdi, serçelerin gözlerine.

Hayallerde gerçekler acırdı,

Gerçeklerde hayaller,

Oysa,doğumla ölüm, 

senle ben gibi

bir göz açıp kapama  kadardı mesafesi.

 

Ümit Seyhan