Kars'ım

Halkına yuvadır toprağı taşı 
Kaleye çıkınca geçiyor hırsım 
Hazanda başlıyor gözünün yaşı 
Bahardan öteye ağlıyor Kars'ım.... 

Serhatte bekçidir kaledir yurda 
Hasan Harakani'yatıyor burda 
Bir dua okuyan kalıyor nurda 
Geleni kendine bağlıyor Kars'ım... 

Tatlı dille gülen insanı vardır 
Düğünde oyunu Kafkasla,Bar'dır 
Çeşitli kültürler zenginlik, kardır 
Sevgiyi, saygıyı sağlıyor Kars'ım... 

Açılan sofraya çökün anında 
'Katmeri, Ketesi, Hörre' yanında 
'Hangeli,Haşılı' akar kanında 
Aras suyu gibi çağlıyor Kars'ım... 

'Cennetten bir parça' bekler demeni 
Gel gidelim Kars'a çevir dümeni 
Hayvanı besliyor otu,çimeni 
Etini,sütünü yağlıyor Kars'ım... 

Etli yemeğine ekmeği bandım 
Kendimi ilimde sılamda sandım 
Mehmet'im unutup aylarca kaldım 
Gurbet yarasını dağlıyor Kars'ım... 

26.12.2012 Kars Ulvi Mehmet