GEL OLMADAN GEL

Elâ gözlüm firkâti at bir yana,

Gözlerimin yaþý sel olmadan gel.

Salma beni böyle derin hicrâna,

Mecnun gibi yanýp kül olmadan gel.

Aþkýn ateþiyle yanýyor tenim,

Ne bir gelenim var, ne de gidenim,

Yangýn enkazýna döndü bedenim,

Þu baðrým kupkuru çöl olmadan gel.

Seni sevdiðimi bilmeyen bilsin,

Ýsterse kýnasýn, isterse gülsün,

Sen sevdâ bahçemde son açan gülsün.

Aþkýmýz ellere dil olmadan gel.

Bilmezsin ne kadar zor buldum seni,

Çok çabuk harcadýn, sarf ettin beni,

Öðütür her gece gam deðirmeni,

Baþýma bir garip hâl olmadan gel.

Ne olur derdime eyle bir dermân,

Salýver gönlünden vuslata fermân,

Süratle akýyor baksana zaman,

Saðýr’a ecelden gel olmadan gel. 

                                    Ýbrahim SAÐIR