Yıllara Sığmayan Hasret

Yüzünü sığmayan hayallerime çizdim.

Seni incitmeden.

İlk adımlarını göremediğim,

Rüyalarımda sakladım usulca.

Gülücüklerini özledim.

Gamzeli yanaklarına, düşen buse mi aradım.

Ayrılık çekerken;

Temmuz ayının kavurucu sıcağında,

Acımasızca horlanıp

Alırlarken kucağımdan seni,

Kopartılan çiçeğimin tohumları,

Düştü yüreğe.

Belki...

Yeniden yeşerirsin diye,

Sakladığım gözyaşlarımın,

Penceresinden serptim arka bahçeye

Hasretle bekledim.

Bir gün; çalarsın kapımı,

Avucunda getirirsin umutlarımı.

Yumuk, yumuk, ellerini öperek

Pembe gül yanaklarını

Koklamak istedim.

Duyamadım dudaklarının arasından,

Anne dediğini,

Ağzının kenarına bulaşan,

Ak sütümün iki damlasıyla,

Koparttılar seni benden.

Sorma!

Unuttum mu?

ASLA!

Sen de duymadın yavrum, diye seslenişimi

Kaldırım taşlı sokak arasında,

Misket oynarken  sen  yavrum.

Köşe kapmaca oynayan,

Çocukların arasında aradım seni

Koşar gelirsin diye,

Seyrettim habersizce.

Senin içip yazıp da

Sahneye koyduğum eseri oynuyor yüreğim.

Başrol de sen.

Oyunun adı;

Ölü ölüme, dirisi dirime gelmesin.

Sen söylemiştin ya hani

Bir gün yazarsan,

Ayakta alkışlarlar seni

Hatırladın değil mi?

Sahnede ışıklar sönüp yanınca

Kapanıyor yüreğimde perde,

Seni alkışlıyor hasretim.

Gözyaşlarım senin için akıyor,

Mutlu yıllar bebeğim.

OTUZ BEŞ SENENİN HASRETİNE;

KOCAMAN BİR YIL.

MUTLU YILLAR BEBEĞİM.

SEN ÜZÜLME RÜYALARIMDAN SEYREDERİM SENİ

Saadet KILIÇASLAN