Büyütec

Geçtiğimiz günlerde, güneşli havayı görünce plansız hazırlanıp sokağa çıktım. Uzun zamandır Kadıköy’ü gezmedim düşüncesiyle. Ağır kış beni evcilleştirmişti, aslında isteksiz çıktım. Yaşadığım ard arda acılar ve iş hayatımı kapamam, sosyal hayatımı etkisine mi almıştı ne.

Kalabalık, koşmaca, trafik, güneşi gören benim gibi Kadıköy sokaklarına yayılmıştı. Kadıköy’den tramvaya bindim. Camdan, insan kalabalığı ve bahar hazırlığına girmiş rengârenk vitrinlerin seyrine dalmıştım, Moda'ya gelmişim. Moda iskelesine doğru yürümeye başladım, deniz kıyısındaki çay bahçesinde denizin güzelliğinde çayımı içtim. Karışık insan sesleri ve de martıların seslerini dinlerken, kafamdaki birtakım düşünceleri unutmuştum sanki. Güneş, deniz, martılar, demli çaylar derken saatler ilerlemişti. Arkadaşlarımı da ziyaret etmem gerekiyordu, özlemiştim. Birkaç arkadaşımın iş yerlerine uğradım. Kadıköy’e gidip de sanatçılar sokağına ve de aynı sokakta bulunan Nazım Hikmet Kültür Merkezi’ne uğramadan eve dönmek istemedim. Kültür merkezinin bahçesinde bir akşam kahvesi içmek istedim. Kahvemi beklerken ön masalarda oturan yaşı seksenin üzerinde bir beyefendi gözüme takıldı. Elinde BÜYÜTEÇ, gözünde gözlükleriyle kitap okuyordu. Hayran hayran beyefendiyi izlerken dalıp gitmişim. Garson kahvemi getirmiş, farkında bile değildim. Evet, okuma sevdasını izlerken, yanıma almayı unuttuğum fotoğraf makinası içimi yaktı. Gözünde gözlükleri, elinde büyüteciyle kitap okuyan beyefendiyi odaklayamadığıma çok derin üzülürken, derin derin de düşündüm...

 

 

 

Oya GEDİK/Moda/Kadıköy