Umuda Umut Katarak

Bana geldiğinde zaman, zaman

Nasıl karşılardım seni

Kendimi kıskanarak

Bir halt eder diye

söz aldım ellerimden

bıraktım gözlerimi

koştular gözlerinin içine

bir anımsa, anımsaki

ilk sorduğum ne olurdu

aç mısın?

Çünkü açlığa hiç dayanamam

Aç insan olmasın yanımda

Ve dünyam da

Bu kıskanç bollukta

Seni de aç sanıyorum

yemek isteğinde

ne çabuk hazırladımdı

nedendi sence

çünkü

tüm açlıklar yüreğimi vurur

sana geldiğimde

elimdekileri alırken

şaşkındın 

korkuyordun da

temizlik yaparken 

güzelleşen o gülüş

sevmek kadar hemde

yalnızlığa değer biçilmez

mutluluk çiçekleniyorsa

aşk gözlerin derinlerin de

yüzüyorsa

telaşın yüreğinin sesinde

sorguluyordu beni 

çok sıcacık olmam

o ateşe üflemiştik

sönmüş gibi idi ama

sönmedi sönmezde

kıvılcım saçıyorken

alev alan yürek 

yeni yıllara uçuşta 

yanarız ikimiz de deyişin

üzdü aşkımı kül mü olsun

gönül bizim

umuda umut katmak için

yaşanacak mevsimlerin 

yolcusuyuz diyerekten 

özgürlüğün kanatlarında

kışlar bahar olur baharlar 

bir başka bahar 

geceler gündüzler unutularak

aralık 2012 M.PAŞAKAHYAOĞLU