Doğa Türküsü

Sanki el sallıyor ağacın kolu 
Senden sonra gelir kar ile dolu 
Garip mezarından geçerken yolu 
Rüzgar korkusundan ıslık çalardı.... 

Ezelden ebede sürer bu dava 
Sebzemiz bol idi dolardı tava 
Sıcaktan hazana dönünce hava 
Ağaç üzüntüden saçın yolardı.... 

Bitkiler toprağa göbekten bağlı 
Kimisi ovalı kimisi dağlı 
Birçoğu dermandır bazısı yağlı 
Yağmura hasretten çiçek solardı... 

Günlerim geçerken aklıma gelmez 
Felaket yaşayan ömrünce gülmez 
Ne zaman olacak kimseler bilmez 
Deprem yeraltından haber salardı... 

Aylardır kıştayım bu nasıl kesir 
Işığı eğilmiş etmiyor tesir 
Bulttan tahliye olunca esir 
Güneş sevincinden karlar yalardı... 

Mehmet'im derdine arıyor derman 
Rahmet olmayınca yapılmaz harman 
Ağaçlar kesilip bitince orman 
Seller hiddetinden eve dolardı.... 

Ulvi Mehmet