Sen ...

Gece güne gebe,

Açtım pencereleri sonuna kadar,

Duyar mısın feryadımı ?

Duyar mısın özlem çığlıklarımı ?

Düşündüm ...

Oysa sen başka kollarda başka yüreklerde,

Ben sensiz senli gün ve gecede,

Heybemde tükenmiş umutlarda.

Dayanır mı bu can ?

Kırılan onurun gururun yükünü taşımaya.

Yine de bana inat senin hayalinle avunur bu yürek.

Her çığlığımda seni haykırdım seni dilendim,

Bir sen duymadın sesimi bir sen hissedemedin beni.

Derdimi herkes anladı da bir sen anlamadın kahrımı kederimi.

Biliyorum oysa gelmeyeceksin yokluğuna ağlasamda,

Biçare kalsamda tek başıma yine sensiz yalnızlıklarda.

Çok bekledim geceler boyu bile bile başka düşlerde olduğunu.

Ne kadar saklasamda üzgüleri sıkıntıları kilitli sandıklar içine.

Her gün beni ziyaret eden yine onlar hiç usanmadan kırılmadan.

Masumdum ...

Masumum inan bana yeni doğan bir çocuk kadar.

Hep mi yalandı o tatlı sözler o gözlerdeki hayran bakışlar ?

Benimle olmak isteyipte başka yastıklarda sabahlamak.

Yürek dayanır mı sanıyorsun böylesi yakıcı ihanet hıçkırıklara ?

Benim feryadım dağlardı deldi yağmur bulutlarına karıştı.

Her yağmur damlasında ahım yeryüzüne geri döndü.

Umutlarımın hayallerimin dağıldığı,

Yüreğimin sevdadan kavrulduğu iki dağın arasında,

Söyle nasıl geçer gecem gündüzüm ?

Nasıl dayanır bu beden sensizliğin girdabına.