Hasıl I Kelam

Karanlık…
Ayazla koyun koyuna gece
Tuz buz olmuş kadehler
Köşe bucak dağılmış kırık dökükler
Önüme açılmış darma duman defterler
Sayfalar karanlık
Sayfalar kalabalık, kabarık
Cümleler yerle yeksan
Heceler darma dağınık
İnceden bir sızı
Çimlenmiş
Kök salar derinlere
Ta diplerde kıvılcım atar prangalanmışlar
Bir is,bi' kara duman alır başını gider
Çöreklenir üstüne,yapışır sinişir
İstilası altında gök maviler
Ne bulut yükü yağmurlar kafi
Ne avuç dolusu tuz
Çivi çiviyi de sökmüyor artık
Dinsizin hakkından imansız da gelemiyor
Kırk katırın kırk satırdan ne bir eksiği var ne bi fazlası
Hasıl-ı kelam; hesaplaşma zamanı!