Eyvallah

Kaybolur mu bilmem ?

Kaybettiğim kokunu bulamam ki

Hiçbir çiçekte ben..

Tek kelime edememek

Belki de sana

Bu beni deli eden

Seviyorum diyememek

Sanki rüyamda karabasan

Basmışçasına ahraz yüreğim

Haykırıyorum karanlığa kimse duymuyor

Ter içinde kalıyorum

Uyandığım da anlattığım herkes

Besmeleyle yatmadıysan eğer diyor

İçimden hayır diyorum hayır

Ben onsuz yattım..

Önce onun yüreğini sonra kendi yüreğimi

Kızgın odundalara körükle giderek

Kendi ellerimle yaktım

Şimdiler de belki de sonralarda

Sönmeyecek o kor yanacak

Hatta belki de körüklenecek giderek

Artık batan güneş doğmuyor

Artık kuşların ötüşünü hayra yormuyorum

Bülbüllerin aşk şarkıları cılız

Kara kuzgunlar beni çağırıyor

Bense sensiz bir mezarda yatmak istemiyorum

Geminin gelmeyeceği belliyse

Bir korsan gemisi olup yakıp yıkıp

En sonunda onu almak mı

Bana göre değil be üstad

Gemi akıntıya kapılmışsa

İçten bir eyvallahım var ona

Bir de tek tük acemi mısralarım..

Geriye kalan ise

Huzurlu yalnızlığım..

Uzun uzun yürüdüm karanlık dehlizlerinde gönlümün

Bir ışık vardı bir kör umut

Buğusunda gözlerinin,

Al beni tut çarpık yanlarımdan

Bırakma beni kör karanlıklara

Bir yaz sonu bir vedaüstü

Al götür beni bildiğin cehennemlere

Ölüm öpmeden dudağımdan

Bir çiçeğin sancısında kucakla ve çok sev beni

24.01.2013                      Yaşar ÇETİNKOL

                           23:12