Çocuk

Gökyüzünün maviliğinde yüreğine uçurtma salan kız...

Ne kadar mutlu görünüyor umutlu yarınlara bakarak…

Tertemiz bir sayfa gibi hayatı yaşıyarak…

Aysima ‘sı parlıyordu adeta salınarak …

Yağmurların ardından çıkan toprak kokusunun buğusunda …

Üzülme nedir bilmez mutluluğa koşmalarında…

Geziniyordu uçurtması maviliğin semasında…

Çocukça yaşamalı her duygunun farklı tadını adeta…

Nazlı olmalı dediğini bir bir yaptırmalı demek çocuk…

Ağlarken bile bir anda gülmek tir çocuklukluk…

Adı üstünde çocuk hayatı bilmeyen bir melek…

Bu hayatta mutluluğu en iyi öğretendir çocuk…

PINAR ÇALGAN—2013

AYSİMA ÇALGAN’A