Gönül Aynası

.

Ey benim mahzun yüzüm! Ey benim deli gönlüm!

Demi devran var diye,  çekip  vurduğum sensin

Çıkmış büyük koşuya sevdanın yeli gönlüm

Bir gönül aynasında  bakıp durduğum sensin

Engel nedir bilmeden deli dolu çağlayıp

Onun ile sevinip onun ile ağlayıp

Her dem ona tutunup, geçek aşkı sağlayıp

Aşkın doruklarına  akıp erdiğim sensin

Duygulara ses oldum onca şiir yazarak

Yıllardır sende kaldım onca tuzak bozarak

Bazen de gönül kırdım, vara yoğa kızarak

Öfkeyle dişlerimi sıkıp kırdığım sensin

Yaren kapılarından hep destursuz girerek

O gönül bağlarından gonca güller dererek

Ne kadar hüzün varsa hemen yere sererek

Yüreğimi yerinden söküp verdiğim sensin

Yürekte aşk yok ise, bas git boşuna yanma

Eğer sevdim der isen,  yalan dolana kanma

İster isen yalan de, ister isen inanma

Yıllardır özlemleri, yıkıp  ördüğüm sensin

Onca şeyi yaşadık senin ile birlikte

Her ne aradık ise, anladık ki dirlikte

Gördük ki gerçek sevgi hep mertlikte, erlikte

Kanatlarım altına sokup gördüğüm sensin

Dosteli nedir? Kimdir? Yüreğe sormak gerek

Bir güzel düş diyorsan, kavuşmak olsun erek

O’ ki sana can oldu, hem de ömür vererek

Yüreğini aşk ile, yakıp durduğum sensin

.