Abra

Bu suya yazdığım son şiirdi çünkü
tuza yatırcaktım gözlerimi

Allahu ekber diye bağırdı eflatun gözlü Lucifer
sırtında kanlı kargıyla girdi bir melek
avuçlarında siyah göktaşı larvası
narkosuz alın dedi içimdeki tanrıyı

İtiraz ettim, doğmadan önceydim
Ateşin su diye şahadet parmağımı emdiği zamandı
Dicle ordaydı- siyah saçlı kızlar recm edilirdi akşamları
Sezua" nın iyi insanları söküp çıkarırdı kalbini Ebcetin
üşürdü Lamelif- bir penguen ağlardı çocukların arka bahçesinde

Herkes henüz yoktu bir fosile yüzümü vermiştim
henüz hiç kimse yoktu, çöl öpüle bilirdi en kızıl yanağından
ne Mesih haylaz bir kurşunun içinde barut yüzlü bir adamdı
ne Magdelena kirletmişti teninde bir havariyi masum bir öpüşle
herkes iyiydi hiç kimse yokken orda bir yerde göğün altında
toprağın üstünde’ rüzgarın önünde’ yağmurun ardında
güneş bile henüz soğukken kendi Magmasında
doğmadan önceydim- suya ekilirdi ibrit Kormozomlar

Herkes iyidi - bütün suç benimdi elmadaki kurdun
göğsünüzde uyuyan cesetlerin- zehrinizi akıttığınız o’ an
dişlerinizin arasında büyüyen Küün Yeküün
herkes hep iyiydi- bendim gözleri siyah bantla kapatılmış bir şehrin
sakıncalı’ siyahi’ sürgün’ şüpheli’ şerh konan uyruguna
bu yüzden yüzümü bir kadına vermiştim
beyazdı çünkü elleri- çiçekli bahara benzerdi o’ an zehrini bal eylemiştim

İtiraz ettim hep- içimde geçen Hattuşil kuşağında soğuk bir dağa
orda öldürüldüm- fırtına tanrısı çıkardı kalbimi göğsümden
güneye gömüldüm kartallar yemesin diye leşimi- Zeus bekledi bin yıl
yüzümü Halepde bir çocuğa verdim en son- bir tek Annesi tanıdı utandım
ateşi çaldım karanlıktı sokağınız’ kentiniz’ kendiniz’ gizlendiğiniz vucutlar
göğsünüzde uyuyan gölgeler kadar yorgudunuz ıssız ve yalnız
her birinize birerer mum bıraktım...

Bu suya yazdığım son şiirdi çünkü
tuza yatırdım gözlerimi



Sezua sana bıraktım yüzümü...



...

CC_