Ve

ve gündüz

tebessümler pürüzsüz

kâ'inât gözlerinden alınca rengini

baharı yaşatıyor atmosfer

ölümlüler huzûru içiyor kana kana

vitaminine kavuşunca yürekteki fer

ve doğum

nîmet deryâsındaki sunum

ve gece

tuzakların arasında kalınca ece

hüzün kıyametleri kopuyor sâniyelere gebe

isimler buz kesince âteş kokan elvedâlarla

karanlık dolaşıyor daralan damarlarda

tıkırtılar duruveriyor ıslak bir kaldırımda

ve ölüm

ben gâlibâ körüm...

Dursun Tiftik