Kadınım

Ben kendime bile katlanamazken
Sen bana bir ömür yar'sın kadınım
Ekmeğim, aşımsın en helalinden
Beyaz da leke var kar'sın kadınım

Kar yağdı temmuzda başıma benim
Ateşine hasret kaldı bedenim
Çığ düştü üstüme donarken tenim
Ruhumu ısıtan nar'sın kadınım

Ben bir hak uğruna dibe dalarken
Yılmam yüreğimde yüreğin varken
Kimi karanlıkta ziya ararken
Sen benim ışığım nur'sun kadınım

Bazan yalpalıyor sığ suda gemi
Belki düzen tutmaz artık dümeni
Kendime emanet edemem beni
Al canımı sende dursun kadınım

Bende binbir ego sendedir vefa
Cennete yol olur çektiğin cefa
Hangi can katlanır zor'a her defa
Kul isen en âla kulsun kadınım