İbn İ Ümmi Mektum

İBN – İ ÜMMİ MEKTÛM  (ra)

Abdullah İbn-i Ümmi Mektûm ki,

Gözleri görmeyen ilk sahabi.

Kays İbn-i Zâide'nin oğlu olup,

Küçükken kaybetti gözlerini.

Hz. Muhammed, ona şöyle dedi;

"Rabbim beni senle ikaz etti.

Sana ilgisiz davrandığım için,

Abese Sûresi böylece indi."

Rabbimden nuru cemal istedi,

O kişi Hz. Muhammed'e dedi;

"Ya Rasulullah, bana Kur'an oku,"

O güzel dilden Kur'an dinledi.

İlk Müslüman, ilk muhacirlerden,

Oldun ki, ilk hicret edenlerden,

Medine'de sen öğrettin Kur'an-ı,

Nasipte aldın Müezzinlikten.

Abdullah dinde hassas davrandı,

Kur'an okunurken hep ağlardı.

Cihad aşkıyla yanıp tutuşurken,

Nisa Sûresi böylece indi.

O Muaf tutulmuştu, cihaddan,

O yinede kopmadı savaştan,

Medine'de kaimi makamlıkta,

Özürlü hükmü belirdi ondan.

Veda hutbesini o okudu,

Ömer'le İran fethinde oldu,

Rabbim onu da aldı sinesine,

Şehitlik liyakatini buldu.

Rabbim Abdullah aşkı ver bize,

Gerçek göster gören gözlerimize,

Kanımızı davamız için akıt,

Nur-u can ver soluk yüzümüze...

Kâim-i Makam: Medine imamlığı, vekilliği.

Şair: Abdullah Yaşar Erdoğan.