Gurbet Ele Varınca

Gurbet ele varınca

Bir ilkbahar sabahı, yolculuk başlamıştı

Uzayıp gitti yollar, ufka doğru derince

Çiçek açan dallarım, kar düşüp kışlamıştı

İçim titredi birden, gurbet ele varınca

Önceleri tazeydik, çok zor oldu alışmak

Maksadımız belliydi, rızık için çalışmak

Hesapta yoktu asla, kültürlerle çelişmek

Başka türlü olmadı, doğrusunu sorunca

Başımız düştü öne, ağladık döne döne

Buralarada dağıldık, kaç türlü ayrı yöne

Türküler gönlümüze, teselli oldu yine

Ayrılık sancıları, gönüllere vurunca

Gece gündüz demeden, bir şevkle işe koştuk

Gelen maaş yetmedi, hayretle buna şaştık

Avuntuyla sabırla, karamsarlığı aştık

Sılaya dönmek fikri, rüyalarada kurunca

Yeni nesil yetişti, işler kör düğüm oldu

Okul tahsil beklerken, ömrün miyadı doldu

Pişmanlık yüreklerde, çoğu saçını yoldu

Saygısız olan evlat, atasını kırınca

Bir sonbahar akşamı, gurbetçi cenazesi

Minare de yoktur ki, içerde ezan sesi

Kimseden laf çıkmıyor, zaten yokmuş kimsesi

İçimi burktu birden, namazına durunca

Aykıri selam sıla, selam garip milletim

Göçmenlik neden acep, nedir benim illetim

Okuyana ders olsun, işte budur zilletim

Yazmadan edemedim, içerimi burunca...

.......Aykıri- 16-03-2012-Belçika