Seni İlk Gördüğümde Rüzgar Şarkı Söylüyordu

“Hasretlik son raddedeyse eğer

Yağmur göz yaşlarını hep yüreklere döker”…

Ben seni ilk gördüğümde

Yağmur dövüyordu şehrin kaldırımlarını,

Bombardımana tutuyordu bu şehri

Kap kara bulutlar hıncını alıyordu yer yüzünden

Ve sen  beni bekliyordun titreyerek bir durakta

Kimseler  yoktu herkes saklılardaydı,

 bu şehrin sokakları sanki bize kalmıştı,

Bir sen ve bir de ben vardık bu şehrin koskocaman bulvarlarında

Kucaklaşmış ve  kavuşmuştuk birbirimize  en sonunda

O çok sevdiğimiz delice yağan yağmur damlalarının altında…

Ben seni ilk sardığımda

Deli bir rüzgar esiyordu

Yağmur  başımıza acımasızca sularını boşaltıyor

damlalarını şiddetle yüzümüze  çarpıyordu,

Ağaçlar rüzgarla birlikte ritim tutmuş bize şarkılar söylüyordu…

Herkes sinmişti bir kenara ama

Biz halimizden memnun ıslanıyorduk delice şehrin bütün sokaklarında

ve

Ayaklarımızın altından kayıp giden sularda

yürüyorduk el ele ikimiz  de korkusuzca …

Ben seni sahilde ilk öptüğümde

Martılar uçuşuyordu üzerimizde

Kasımpatılar , fesleğenler aşkımız kokuyordu

Palmiyeler bir zırh olmuş ikimizi saklıyordu  …

Uzaktan bir Yolcu vapuru kayıp gidiyordu suların üzerinden

Ve biz o yağmurda denizi seyrediyorduk üzerine çıktığımız taş duvardan…

Ben seni ilk gördüğümde

Yağmur yağıyordu bu şehirde

Gökyüzünü şimşekler aydınlatıyordu

Ve bizim gözlerimiz o yağan sağanakların altında

Hiçbir şeyi görmüyordu

Birbirine kenetlenen göz bebeklerimizden başka…

Demir atmıştık artık yüreklerimizin limanlarında

Bir daha ayrılmamacasına…

KAZIM DOĞAN 13.02.2013