Yanarım

.

Ağlamaktan gözü hasret ferine 

Konuşsan dertleri iner derine 

Dul olanlar elbet yanar erine 

Dul yanmasın Mehmet yanar yerine

Her kapıyı açar hederle arlar 

Barıştadır elbet en büyük kârlar 

Kulunu yakıyor ahrette narlar 

Kul yanmasın Mehmet yanar yerine 

Onunla silerim alnımdan teri 

Kol taşıyor onu yıllardan beri 

Allah ellerimden koymasın geri 

Kol yanmasın Mehmet yanar yerine 

Babalar çocuğa sevgiyle bakar 

Her çocuk anaya mis gibi kokar 

Sevgiden olursa Allah’a çıkar 

Yol yanmasın Mehmet yanar yerine 

Gözün nuru nakış nakış örülür 

Bin bir renkli çiçek onda görülür 

Yolu düşse bir gün dosta serilir 

Çul yanmasın Mehmet yanar yerine

Mehmet’imde sazı çalmak hevesler 

Müziktir elbette ruhları besler 

Tellerden çıkıyor her türlü sesler 

Tel yanmasın Mehmet yanar yerine

Ulvi mehmet

.