Ulvi Mehmet Diye Birisi Vardı

Niksar'ın Avara köyünde doğdu 
Acıyı, çileyi, gönlünde boğdu 
Yalanı,riyayı,yanından kovdu 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Yaşı elli iki,tevellüt atmış 
Haksızlık olunca, kaşını çatmış 
Her türlü acıyı, çileyi tatmış 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Husumette bile, dostluk arardı 
Toplumun derdine, kafa yorardı 
Gönüller yapardı, hatır sorardı 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Doğruluk,dürüstlük, elde kozlardı 
Çocukları dersen,altı kızlardı 
Bir garip gördükçe, içi sızlardı 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Sevgi, dostluk diye, ömrü geçmişti 
Zulüme,çileye, kefen biçmişti 
Hayra giden yolu,hedef seçmişti 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Bir sana bir bana, sanki hızardı 
Yalana, dolana, çabuk kızardı 
Yüreği doldukça, şiir yazardı 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Umudu bitmeyen, hayal kurmuştu 
Garibin halını,hatır sormuştu 
Vatan,millet,bayrak, deyip durmuştu 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Memleket yolunda, gerçek bir aşık 
İnsanlık adına, doldurur kaşık 
Karanlığa tuttu, yıllarca ışık 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Toplumun derdiyle, bitmez çabası 
Dünyada kalmamış, evi, obası 
Yıllar önce ölmüş, zaten babası 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Gün gelip onunda, teni solacak 
O da bir duaya, muhtaç olacak 
Mezarının başı, dostla dolacak 
Ulvi mehmet diye, birisi vardı... 

Ulvi Mehmet