Rağmen

Rağmen

Bir fiske dahi
incitmedim beyazını.

 

Veya sen

veya alnında bir dua izi
ya da kayıp yaraların

 

omurgamda tomurcuklanıyorsun

kımıldayamıyorum dökülürsün diye
keşke bana bazı şeylerini emanet edebilseydin
bazı mavilerini mesela

 

hep ten yoksul yatağım
tersine akan
hep tensiz
düş yatağım.

 

Çiçek

emzirir yaprağını 

tüm ağlayan kuşlar kundağında
sen de dahil

 

Bölüş beni,

rağmen...

 

Oktay Coşar