Gidiyor Bir Topal

Gidiyor bir topal.

Tükenmiş umutlarını yüklenmiş sendeleyerek.

Ömrünün son demidir içtiği,

Ve başında, bahar müjdecisinden bir gün,

Umutlarını yitirmiş,

Gidiyor, bir bilinmeze boynu bükük.

 

Baktım, yükü zamanın yorgunluğu,

Dalgın.

Ve yere bakıyordu yürürken.

Kim bilir, neler geçiyordu yürürken aklından.

Yaşı vardı, yetmişi aşkın.

Ve yürüyordu, bir bilinmeze doğru,

Belli' ki bu, hayata kırdın.

 

Gölgesi, önünde,

Eğilmiş yere doğru, küçülmüş elleri var belinde.

Bir otursa,

Uyur kalır dayandığı ağacın dibinde.

Bir' de dili var, dinlesen saz çalar,

Mızrabı var çünkü elinde.