Vakit Gitme Vaktidir Şimdi

dudağımın kenarında  ağlarken yanık ezgiler
sessiz feryatlarımda titriyor şimdi  mutlu dünler
ve aşk bir daha kirlendi izbe sokaklarda
kabahat şehirde  değildi ki
kabahat
vefasız yüreklerde

devasız bir yaraya dönmüşse hasretin
bekareti bozulur düşlerimin
gün ışığından uzak dip köşelerde
ki...
bir yosmadan çalınmış kiralık gecelerden
sen arta kalansın artık 
ve sen bana yaramassın yar
ne ellerime ne de  yüreğime

oysa ki
martı kanatlarına yüklediğim düşlerim vardı daha
ve hatta  gizlice sevişecektik  
cemrelerin saçlarımıza düştüğü yerde
her gün  yeni umutlarla güneş  penceremize doğacaktı
ama güneş yüzlü çocuklarımız  öldü
ihanetlerinin  ertesinde

ki... şimdi  aşk
nahoş  bir sarhoşun  pis  masasından  arta kalandır
yap boz oyunlarından sürüp  gelen
ve hüzünün  zulasından döktüğü yine hüzündür
kefensiz  ölülerin  soğukluğunda sevişen

vakit şimdi güçlü  olma vaktidir
hatta çekip almalı sevdamı o kirli bedeninden
ki sevda
bir  yosmanın ellerinde olmamalıydı
yaşamalı aşk temiz yüreklerde mertce

bak işte
bir kez daha sendeledi avuçlarımda ki  umutlarım
varsın dağılsın  ne çıkar bir  yosmanın  göğsüne
ki ben kime  emanet etsem seni  bundan sonra
bir ben kaldım bizden  geriye 
sen ise gömüldün gecelerin kirine

aysu