Özlemek

  Sevgi ispat edilemez soyut bir kavramdır.Bende öyle yaptım,sana hiç ''Seni hiç kimse benden çok sevemez.'' gibi beylik cümleler kurup bunu ispatlamaya çalışmadım Zaten gözlerime baksan ya da elini kalbime koysan anlayacaktın.Sen gülünce Güneş kıskanırdı seni,benim dünyamı o aydınlatamadığı için. Soğuğa inat gezerken seninle yollarda rüzgar kokunu duyunca saygıya durur,ceketini iliklerdi.Sigarayı sevmem bilirsin,ama sen yinede her ihtimale karşı sigarayı bana yasak ederdin.Merak etme ben sana ''nefesim'' dediğim günden beri,kirletmedim nefesimi.Sevgi emek ister,yürek ister.İşte ben bu yüzden seni sevmeyi tercih ettim.Sen benim aynadaki yansımamsın.Sayfalarca cümle kurmak istiyorum aslında ama anlatmaya kelimeler yetmiyor,kelime haznem daralıyor.

  Sıcak çay ve sen...Bu bile beni mutlu edebilecek bir sebep.Evet gerçekten,belkide gerçekten hiç kimse tam anlamıyla sevmedi seni.Gidecekleri günü hesaplayarak geldiler.Ben yanına geleceğim zamanları iple çekerek geliyordum.Zevkle ıslanıyordum seninle yağmurlarda,sırılsıklam olduğumuzda bile üşümüyordum çünkü ''sen'' vardın.Kendimi övmek içinde anlatmıyorum bunları.

  Tek bildiğim seni çok özledim!

Büşra Özdemir