Sen

Şehirden uzak kaldırımlarda yağmur damlaları oturur kirpiklerime.
Bir yalnızlık peyda olmuştur kaza süsü verilmiş kırgın, yenik, esir fikrimde .
Katili ben, maktulü ben.

Rafa kaldırırım eksik gedik kelimelerini
Ölmeden sağ çıkarsam bu sevdadan 

Senden sonra geleceklere bile kement attın içimde.
Soluksuz, sessiz, dikenli yumruklar yerler .
Yaşımla yaşıt olgunluklarım.
Çılgın dualarımı boca edeli çok oldu.

Duyamadığım yalanlarda yakın yalnızlıklarım.
Sen anlatırsın, ben anlamam.
İşime öyle gelir.
İnsan basamaklarında yükselir eksik sevdalar
Hep aradığım yerde lakin hiç gelmeyenim.
Hayata sil baştan başlamak diye birşey yok.
Beyaza aldanırsın toprağı süsler, örter, temizler 
Ama bil ki beyaz donar!
Düşerken tutamazsam elini
Sen beyaz soğuklarında asıl sana yan.

Sen gidersen ve ben gelirsem ucu sivri çıra yüreğimle peşinden
Ben de gitmiş olurum .
Sen git! Ben kalacağım.
Kaybetmeyi göze alacak kadar sevdim.
Bir aşk etmeyen iki eksik sevdada boşa gittim ben.

Senden topladığım arta kalanlarınla dibine kadar yaşadım acıyı, bitti.

Sende delik sandallar vardı.
Benimkiler çoktan battı.
Önce umut terkeder çünkü
Sen de, sensizlikte kalıcı değil
Ben elimi yüreğine koymadan da kanatlandırırım gülüşlerini.

İyileştirdiğin her yaramda hakkın var sayılır.
Geciktikçe hakların kısalıyor
Kavuşmayınca ayrılık olmaz.
Ben düş düş örerim,
Sökülür kendiliğinden,usandırmaz.
Tükenir sensizliğim, bensizliği öğrendiğinde .
Hayat çok soğuk.
Titriyorum ben.
Ördüğüm düşlerde yalancı baharmış.
Isınamadım sıcaklığında.