Sapsız Bıçaksız

Başımı kaldırıp göklere baktım,
Meğer derin kuyu, uçsuz bucaksız.
Karanlık ışıdı kandili yaktım,
Ateş olup yakan, odsuz ocaksız.

Gerçeğin sırları, ilmin sözünde,
Çekim cevherini taşır özünde.
Nedir beni tutan? Şu yer yüzünde,
Serbest olup gezsem kolsuz bacaksız.

Merakımız her an döner ezele,
İçimizde şüphe girer özele.
Birde aşkla bağlı kalıp güzele,
Sinemize sardık kulpsuz kucaksız.

Gözlerim zevkleri arıyor renkte,
Renkler armonide hemde ahenkte.
Hayalim uçuyor mas mavi gökte,
Bedenim de uçar kuşsuz uçaksız.

İsteğim arzumdan daha ziyade,
Bir ömür yaşandı olduk ca sade.
Durmuşoğlum sende bitti ki vade,
İlişiği kestim sapsız bıçaksız.

 

Hüseyin Durmuş.