“İt ürür kervan yürür”

Atasözünün arkasında İpek Yolu çağı Anadolu'sunun çok somut bir görüntüsü vardır: develerle ilerleyen kervanlar, geçtikleri köylerin köpeklerinin sürekli havlamasına maruz kalırdı. Ama köpeklerin havlaması, kervanın yolunu hiçbir şekilde değiştirmez, hızını yavaşlatmazdı. Bu görüntü, hedefe odaklı yaşamın güçlü bir metaforuna dönüşmüştür.

Atasözü iş hayatında, sanat dünyasında, siyasette, hatta günlük arkadaş ortamlarında çok kullanılır. Yeni bir iş kuran girişimcinin, alışılmadık bir tarz deneyen sanatçının, geleneksel görüşlere meydan okuyan düşünürün karşılaşacağı eleştirilere verilen en güzel cevaptır. Eleştiri yapanların büyük çoğunluğu bir şey yapmaz, sadece yapanları konuşur.

Atasözünün önemli bir uyarısı vardır: tüm eleştirileri "kervana havlama" sayıp dinlememek de yanlış olur. Yapıcı eleştiriyi dedikodudan ayırt etmek gerekir. Doğru eleştiriden öğrenmek, dedikoduya kulak asmamak — dengeli yaklaşım budur. "El elin eşeğini türkü çağırarak arar" atasözü de boş laf üretenlerin doğasını anlatır.