Kömür Gözlerin

Sessiz bir yakarış bir büyük düştü

Hasretinden yüreğime çığ düştü

Bir kelebek yalnızlığı tutuştu 

Aklımın zoruydu kömür gözlerin 

Bir bana muamma bir bana hicran 

Aşkın meclisinde Ağu tattıran 

Bilinmez diyara yelken açtıran 

Cevapsız soruydu kömür gözlerin

Gidişini izledim ağlayarak 

Kayboldun ömrümde iz bırakarak 

Ben yorgun küheylan sen deli kısrak

Yılkı-mda doruydu kömür gözlerin 

Feryadıma ses olurdu yaşıyla

Öfkemi kusardı bir bakışıyla 

Dört mevsimdi baharıyla kışıyla 

Ömrümün nuruydu  kömür gözlerin 

Bütün renkler sende mana bulurdu 

Esrik bakışınla kalbim dururdu 

Önce vurur sonra ışık olurdu

Berrak‘tan duruydu kömür gözlerin

Sorsalar fikrimce çılgın biriydi 

Benden deli benden daha diriydi

Tasviri imkansız masal gibiydi

Asırlık koruydu kömür gözlerin 

                                   21/07/2025

                                    mrtyldrm