Cenap Şahabettin
Biyografi
Cenap Şahabettin (1870–1934), Servet-i Fünûn topluluğunun ikinci büyük şairidir; Tevfik Fikret ile birlikte topluluğun şiir anlayışını şekillendirmiştir. Manastır'da (bugün Kuzey Makedonya) doğdu, Tıbbiye'den mezun olduktan sonra cild hekimi olarak çalıştı.
1895'te yayımladığı şiirlerle Servet-i Fünûn topluluğuna katıldı. Fransız sembolist şairlerin (Verlaine, Mallarmé, Régnier) etkisinde, Türk şiirinde sembolizmi ilk uygulayanlardan oldu. Elhân-ı Şitâ (Kış Nağmeleri) kar yağışını ses, renk ve hareket olarak işleyen meşhur şiiridir.
Eserleri: Tâmât (1887, gençlik şiirleri), Hac Yolunda (1909, gezi), Evrâk-ı Eyyâm. Cumhuriyet sonrası dilde sadeleşmeye karşı çıkan çevrede yer aldı.
Edebi Tarzı
Cenap Şahabettin, ses ve müzik unsurunu Türk şiirine en yoğun biçimde getiren şairlerden biridir. Sözcüklerin müzikalitesine, hece ve ses tekrarlarına, sentaks oyunlarına önem verir. Aruz veznini Tevfik Fikret tarzında kullanır, ancak daha lirik, daha içe dönük bir söyleyişi tercih eder. Şiirlerinde Arapça-Farsça terkipler ağır basar.