Elhân-ı Şitâ

Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş,
Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi kar
Geçen eyyâm-ı nev-bahârı arar...
Ey kulûbun sürûd-ı şeydâsı,
Ey kebûterlerin neşâtı, eyyâmı
Geçti, kar, kar, kar...
Yağıyor kar, gümüş kanatlı melek
Düşüyor şehre tane tane bir kar.

Geçti şu nâ-ümîd günler işte,
Karların altında kaldı bütün ezhâr;
Bağrı yanık göğsü pür-ihtizâz
Yoğum ki bende esir bir kanaryam,
Bir gülbahârı arar.