Doksan Beşe Doğru

Bir devr-i şeâmet, yine devran dolanırken
Gördük ki: yine zulmet, yine zulmet, yine zulmet;
Davransak, atılsak, bir dem ki yenilmez,
Çırpınsak ümitsizce... Bu bir kâbus-ı amîk!
Bin nâ-mütenâhî vagonun, bir tek-i âsude...
Söyleyin söyleyin: Hangi vatan, hangi devlet?
Bir devlet ki gönlü olmasın, kanı olmasın,
Bir vatan ki insanı olmasın, lisânı olmasın!