Yıl 1953... Ocak ayının 19'u... Tek odalı bir köy evinde açmışım gözlerimi, gaz lambasının loş ışığında...
Bir yığın çıkar pencereleri varken, az rastlanan bir pencere seçmişim kendime. Toplumcu, özgürlükçü, eşitlikçi bir direniş penceresi...
Zor kavgalar içerisinde; eğilmeden, bükülmeden yaşamayı başarmışım. Satılmışım, satmamışım. Atılmışım atmamışım. Yeri geldiğinde, tek başıma yürümüşüm çetin yollarda. Kendi adıma yapabildiğim hiçbir şey yok... Onurumu çiğnetmemekten başka... Kendi onurum kadar değer vermişim, düşmanımın bile onuruna.
Saygın bir yuvam ve iki kızım var. Kendi ayakları üstünde durabilen, başları dik ve direnç simgesi gibi yürek taşıyan iki kızım. İki övünç kaynağım...
Dar zamanlardan şikâyetçiyim şimdi. Beğendiğim yazılara yorum yazacak zamanı da bulamıyorum çok zaman. Bu nedenle, kimseden yorum beklemiyorum. Buna hakkımın olduğunu da düşünmüyorum.
Yorgun yüreğim, vicdanım kadar rahat olmasa da güç pompalamayı sürdürüyor hâlâ bedenime. Nereye kadar dayanırsa oraya kadar varım.
Arkamdan; "Hiçbir şeyin sahibi olamadı." diyen zavallılar olacaktır. Hem de çok... Ama "Dönekti, hırsızdı, yalancıydı, dolandırıcıydı, vurguncuydu, ikiyüzlüydü, çıkarcıydı..." diyebilecek tek kişi bile olmayacaktır.
Bense, sahip olduklarıma sahip olamayan zavallılara, acıyarak bakacağım bilinmezlik ellerinden.
Bibinoğlu953, EdebiyatEvi'nde 2 eser paylaşmış yazardır. 2 şiir, kaleme almıştır.