Sessizleşen Kalabalıklar

Şimdi baksak etrafımıza sessizleşmiş kalabalıklar çöker üzerimize. Bir hareketlilik yaşanır doğan günlere inat , insanlar meşkuliyetlerinden dolayı hayatın yorgunluğunu yaşarken ayaklarına vurmaz sırtlarında taşınır birikmiş yükleri yaşamanın bile zor olduğu bir zamanda insanlar gaddarlaşmış aslında yardıma el vermeyen acımasız yüreklerle yaşanan bu dünyada ekmek parası kazanmak zorlaştı… 

Düşene el uzatılmaz oldu acımasızlık yüreklere yerleşti sevgiyi sevgi sananlar derinlerde kayboldu.İnsanlar birbirlerine tuzak kurdu geleceğini düşünmeyerek karanlıklarda dolaşıp hayallere kapılırcasına savruldular. Bir insan sevgiyi taşımıyorsa neden başkasına üzüntü yaşatır bilinmeyen bir soru insanlığa?

Mutlu olmak oysaki nekadar önemli bir yürek için bir çiçek bile insanı sevindirir kimi zaman körelmiş bir insan sevgiyi elleriyle parçalayıp yıkıyorsa açıp bakmak gerekir gözleri hata var diye değil çok mu bağlandım demeli kendine…